طنز واقعی بیش از آنکه از سر بجوشد از دل بر می خیزد. تمسخر نیست، درونمایه آن محبت است. با خندیدن همراه نیست. بلکه خودش را در لبخندهای ملایمی جلوه گر می کند که بسیار ژرف ترند. (توماس کارلیل)

True homor springs not more from the head than from the heart. It is not contempt; it's essence is love. It's issues not in laughter, but in still smiles, which lie far deeper. (Thomas Carlye)

 من فکر کنم اگر یک دسته بندی خوب برای انواع لبخند انجام شده باشه، همین دسته بندیه. گاهی می خندیم و به دیگران محبت هدیه می کنیم و گاهی هم می خندیم و دل کسی رو میشکنیم. دنیای جالبیه. می تونیم هر طور خواستیم چهرمونو گریم کنیم. با رنگهای مختلف. با رنگ صورتی لبخند سرشار ار محبت، با رنگ بنفش لبخند برآمده از تمسخر و نیز با رنگ سفید بدون لبخند. چه خوب میشد که هر زمان که به بررسی هر سکانس از فیلم زندگیمون می پرداختند، اون سکانس یک اسکار بخاطر کارگردانی و بازیگری خوبش دریافت می کرد. خیلی سخت و دشوار بنظر می رسه. و تا اندازه ای رویایی. اما فکر کردن بهش، یکم به زندگیمون جهت می ده. لبخند از جمله سکانسهای زندگیه که خیلی ها بیشتر بهش توجه می کنند.

یه روز به شوخی به داداشم گفتم: وقت رفتن روی سنگ قبرم بنویسید که در باغچه خانه ما گلی رویید، پژمرد برفت. اما اون در جواب گفت: نه، می نویسیم که در باغچه خانه ما علفی رویید، بزی خورد و برفت!